Jestem mamą dwóch dziewczynek, jedna z nich ma 13 lat , to Martusia, a druga ma 15 i ma na imię Agnieszka. Zawsze mi się wydawało, że mam inteligentne dzieci, że fajne dziewczyny z nich wyrosną, ale prawdopodobnie zaczynam tę wiarę tracić. Wiem, że okres dojrzewania nie jest prosty, że to okres burzy i naporu, no ale żeby tak od razu stawać się panną bez rozumku?
Najpierw naszło Agnieszkę, wiadomo jest starsza, zatem prędzej przyszło. Zaczęły się dla niej liczyć tylko odlotowe bluzeczki z nagim pępkiem, mp3 , które musiało być z najwyższej półki i chłopcy… Oczywiście nie trzeba było długo czekać na to, by i Marcie się w głowie pokręciło , teraz całymi dniami w mieszkaniu brzęczy nieznośna muzyka, bo ona nie słucha niczego fajnego, tylko trash metalu, jakiegoś buczenia potwornego, a ja nie bardzo potrafię z tym walczyć.Ot cała muzyka mp3 .
Potwornie się boję, że jeżeli ten stan potrwa zbyt długo, to i naukę zawalą i stracą fajnych przyjaciół . Bo teraz liczą się dla nich tylko ci, którzy mają kasę, drogie ubrania i są popularni. Młodsza to na dodatek dostała całkiem bzika na punkcie jakiejś aktoreczki, cały jej pokój zdobią plakaty i zdjęcia, aż się w głowie kręci, jak się wejdzie.
Jak dużo jeszcze czasu będzie trwał ten okres? Ja jak dojrzewałam, to słuchałam poezji śpiewanej, pisałam wiersze do szuflady, Po cichu robiłam makijaż i podbierałam mamie perfumy. A teraz?